Leikur sem tók á taugarnar.

Ég held ég hafi aldrei kveikt og slökkt jafn oft á sjónvarpinu eins og á meðan leiknum stóð.  Þvílík spenna og þvílíkt drama. Fyrirfram átti ég von á að við myndum tapa svo ég var kannski ekki svo sorgmædd, en samt, maður vill jú alltaf vinna. Þeir börðust og börðust en urðu undan að láta. Þeir eru samt ennþá strákarnir mínir og ég sendi þeim þakkir fyrir skemmtilega leiki sem búnir eru.  Nú er bara að taka sigrinum af karlmennsku, annað liðið verður alltaf að lúta í gras eða parket og í þetta skipti er það okkar hlutskipti.  Ég vil þakka Guðmundi fyrir frábæra liðstjórn undanfarin ár og óska honum alls hins besta.  Munið svo kæru Íslendingar að hrósa strákunum fyrir það sem vel var gert og ekki vera með leiðindi, það á að hafa gaman af þessu.  ÁFRAM ÍSLAND.

 

 

Ólympíudraumurinn er úti